"OS GALEGOS XA NON SOMOS TONTOS"

Érase unha vez un pobo que sufriu diferentes invasións das máis cruentas e sanguinarias tribos, dos exércitos mellor organizados, dos máis ferventes e fanáticos relixiosos etc. e puntos suspensivos... mais isto non foi nada comparado coa chegada ao poder dos reis católicos; Fernando, inspirador do Principe de Maquiavello, e a súa muller Isabel de los malos aires... Con eles viña o seu confesor, Torquemada, que chegou ao cargo porque o seu antecesor fora supostamente asasinado por unha panda de xudeus... el só mataba por ritual, non asasinaba...je. Un bo equipo, sen dúbida, estarán bailando con Hitler e unha gran maioría a la derecha de dios... Con eles veu a Inquisición, e a Doma e castración de Galicia, ademais da vergoña, o medo, a intolerancia, o autoodio, o bilingüísmo (que eufemismo tan bonito!) e a lenda negra contra Galiza..., esa lenda que percorreu séculos e alimentou xente letrada como Lope de Vega, ninguneando as “Cantigas de Santa María, e desprovendo aos galegos de dotes literarias (que curioso que sexamos o único país do mundo que ten feriado o seu Día das Letras Galegas), Unamuno que dicía; ese pueblo está permanentemente llorando, con gaita y sin ella ( que lle pregunten ás tropas de Napoleón se chorabamos...) e sobre todo Góngora, para quen as mulleres galegas eran todas gordas, vacas, rollizas e de anchos culiseos (cus)... Ese home de nariz superlativo que andaba á procura de mecenas para que o manteran e logo di que o noso chan está menos varrido que regado... En fin, Gongorilla, non tes desperdicio. Velaí vai:
Cuya, por decir verdad,
Espesura es suciedad,
Cuya maleza es malicia,
Tal, que ninguno codicia
Besar estrellas pudiendo,
Antes os quedais haciendo
Desiguales horizontes;
Estes albaneis galegos deberon de beber muita caña, que lle quedaron tortos os horizontes, je...
Que grandes cabezas pensantes, que gran século de ouro, que grandes e históricas meteduras de pata... mais estas facetas dos grandes eruditos non as ensinan na escola... ja
En fin, non deixa de ser unha boa nova que xa non sexamos tontos. Un gallifante para la RAE, e a ver se outras cousas non tardan cinco séculos en solucionarse.




















